όταν η φύση υμνεί...
μη μου τη ζωή τάραττε...
μη μου τη ζωή τάραττε...παιχνίδι...!...
Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2009
Κυνηγητό στα τέσσερα, με το μικρό μαμουνάκι
σαν να πιάνεις πεταλούδες..
βλέμμα λαμπερό, παιχνιδιάρικο
σαν να κοιτάζεις χρωματιστό παράδεισο..
χαμόγελο πονηρό, γέλιο ξεκαρδιστικό
σαν να σπάνε χίλιες γλυκές νότες...
πατουσάκια ακόμα στρουμπουλά
να σέρνονται πίσω απο το μπεμπιλίνο..
Μέχρι να συναντήσει ένα στίγμα στο πάτωμα..
αφορμή για αφοσίωση, γνώση, προσπάθεια, ανακάλυψη!
αφή, γεύση, σκέψη, ..καταχώρηση....
είναι χνούδι, ψίχουλο, λουλουδάκι, παιχνιδάκι, μια μπάλα...
την αγκαλιάζει, την βουτάει, του γλιστράει, την κυνηγάει, την κοπανάει..
κοιτάζει ποιος είναι κοντά να του την πετάξει.. να παίξει..
να την πάρει πίσω.. να την δαγκώσει...
Γλυκό μου αγγελάκι,
θες να παίξουμε κι άλλο;
RSS Feed για αυτό το θέμα 2
ο/η Λυγερή έγραψε
στις Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2009 7:19 μμ
Πωπω!!! τι υπέροχη εικόνα! αξίας ανεκτίμητης η κάθε στιγμούλα με το θυσαυρούλι!!!
Καλό σου απόγευμα & καλά παιχνίδια!
ο/η Σμαράγδα Ιντζ έγραψε
στις Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009 9:27 μμ
Καλησπέρα Λυγερή :)
Συγνώμη για το αργοπορημένο σχόλιο (πάλι), αλλά έκανα λίγο ..αποτοξίνωση .."κυνηγώντας" τα μικρά :):)
καλή εβδομάδα να έχεις:)
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ