smaragdoula

άκου την φύση..

Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

Σε μια βουνοκορφή, εκεί που τα έλατα υψώνονται αγέρωχα,
αν σωπάσεις, θα ακούσεις την φύση να μιλά στην ψυχή σου..
Εκεί, όπου ο άνεμος ακούγεται καθώς περνά ανάμεσα απ' τις χαράδρες και τις βουνοπλαγιές,
και σφυρίζει στα φυλλώματα των δέντρων..
Εκεί, όπου βλέπεις τα πουλιά απτόητα, αμέτρητα, πανέμορφα,
σαν να έχουν βγει απο παιδικά παραμύθια, και σου τραγουδούν..
Εκεί τα σύννεφα κατεβαίνουν χαμηλά σε σένα
και σου φέρνουν χρώματα κι ιστορίες απο άλλους τόπους
Και ο ορίζοντας, τον βλέπεις, είναι τόσο μακριά... εκεί στην άκρη του ουράνιου θόλου
πέρα απο θάλασσες και στεριές..
Κι ολόγυρά σου απλώνεται μόνο φύση,
βουνά, έλατα, πέτρα, χώμα..

Και κάθε τόσο, στην αγκαλιά κάθε πλαγιάς, ένα τοσοδούλι χωριουδάκι,
με πινελιές από λευκό και κεραμιδί..
γραφικό, ήσυχο κι αμέριμνο
σου φέρνει θύμισες από άλλες μυρωδιές, κι εικόνες από άλλες εποχές...
Στην βουή του αγέρα, ένα τιτίβισμα.. ένα κελάηδησμα
σαν βάλσαμο στους αγωνιώδης ρυθμούς της μεγαλούπολης..

Ο ουρανός χαμήλωσε.. η θέα θόλωσε... και μερικές ψιχάλες πέφτουν γλυκά στην ξύλινη στέγη..
Και η μυρωδιά της βροχερής φύσης γλαρώνει στην ψυχή...
Κι ας έχει κρύο πολύ...
Ολες οι αισθήσεις αγκαλιάζουν αυτή τη στιγμή...